Herkomst van namen
"Herkomst" is een lastiger woord dan het lijkt. Een naam kan Hebreeuws van oorsprong zijn, via het Latijn en het Frans hier zijn gekomen en sinds drie generaties als typisch Nederlands gelden. Alle drie die dingen zijn waar.
De grote groepen
| Groep | Voorbeelden | Aandeel top honderd |
|---|---|---|
| Bijbels, via Latijn en Frans | Noah, Lucas, Sara, Elias | ongeveer 31% |
| Germaans | Willem, Hidde, Gerard, Fenne | ongeveer 24% |
| Kort, internationaal bruikbaar | Sem, Finn, Mila, Nora | ongeveer 28% |
| Overig en recent ontleend | Amir, Yusuf, Lina | ongeveer 17% |
Het misverstand over "oer-Hollands"
Namen die als bij uitstek Nederlands gelden — Daan, Bram, Jan — zijn bijna allemaal verkortingen van Bijbelse of Germaanse namen. Wat ze Nederlands maakt is niet de wortel maar de verkorting: die is hier gebeurd en nergens anders precies zo.
Waarom korte namen winnen
Onze verklaring, met de nodige slagen om de arm: korte namen zijn makkelijker in meerdere talen uit te spreken, en ouders houden daar sinds de jaren negentig zichtbaar rekening mee. De daling van het gemiddelde aantal letters loopt bijna gelijk op met de groei van het aandeel gezinnen met familie in het buitenland — maar samenhang is geen oorzaak, en dat blijven wij erbij zeggen.
Wat wij niet doen
Betekenissen van namen publiceren wij niet. Die circuleren in honderd varianten en zijn zelden te controleren.
Indeling
De groepen hierboven zijn onze eigen indeling, geen standaard. Andere indelingen zijn net zo verdedigbaar.